Zadania

 

Decyzja o utworzeniu wzmocnionej Wysuniętej Obecności, czyli eFP (ang. enhancedForwardPresence) była jedną z najważniejszych decyzji Szczytu NATO w Warszawie. Jest ona ukierunkowana na realne zwiększenie potencjału obrony i odstraszania NATO na wschodniej flance Sojuszu Północnoatlantyckiego. Główną siłę eFP stanowić będą cztery wielonarodowe batalionowe grupy bojowe NATO rozmieszczone w Polsce, Litwie, Łotwie i Estonii. Każda grupa tworzona jest przez państwo ramowe, którymi są odpowiednio: Stany Zjednoczone - Polska, Niemcy - Litwa, Kanada – Łotwa i Wielka Brytania- Estonia. Grupy, w których skład oprócz żołnierzy z państw ramowych wejdą pododdziały z Albanii, Belgii, Chorwacji, Danii, Francji, Hiszpanii, Holandii, Luksemburga, Norwegii, Polski, Rumunii, Słowenii i Włoch, będą posiadać pełen potencjał bojowy i będą gotowe do prowadzenia działań obronnych.

 

Do PKW Łotwa Polska wystawia pododdział w sile kompani czołgów z 9. Brygady Kawalerii Pancernej z plutonami logistycznymi (170 żołnierzy) pod dowództwem mjr Marka Potorskiego. Zasadniczy sprzęt kontyngentu stanowić będzie 14 czołgów PT-91 Twardy i wozy dowodzenia. PKW wejdzie w skład Wielonarodowej Batalionowej Grupy Bojowej pod dowództwem kanadyjskim, sformowanej w ramach wysuniętej wzmocnionej obecności (eFP). Grupa będzie liczyć ok. tysiąca żołnierzy i oprócz Kanadyjczyków i Polaków w jej skład delegują swoich przedstawicieli Włochy, Albania, Słowenia i Hiszpania.