Geneza

 

Szczyt NATO w Warszawie był jednym z najważniejszych w najnowszej historii Sojuszu Północnoatlantyckiego. Pokazał jedność, spójność i solidarność państw członkowskich. Zakończył się podjęciem decyzji, które mają znaczenie historyczne i są przełomowe dla przyszłości Polski. Zdecydowano m.in. o realnym wzmocnieniu bezpieczeństwa wschodniej flanki NATO poprzez rozmieszczenie na jej obszarze pododdziałów sojuszniczych. Zwiększą one zdolność całego NATO do natychmiastowego reagowania na pojawiające się zagrożenia.

 

Decyzja rozpoczęciu tworzenia Dopasowanej Wysuniętej Obecności, czyli tFP (ang. tailored Forward Presence) była jednym z najważniejszych osiągnięć Szczytu NATO w Warszawie. Jest ona ukierunkowana na zwiększenie potencjału obrony i odstraszania NATO na południowej flance Sojuszu Północnoatlantyckiego.

 

Wzmacniając bezpieczeństwo Rumunii, wzmacniamy bezpieczeństwo wschodniej i południowej flanki NATO i całego Sojuszu Północnoatlantyckiego. Wszystkie działania tak Sojuszu jak i jego poszczególnych członków mają charakter defensywny i odstraszający. Są wynikiem adaptacji NATO do aktualnych wyzwań bezpieczeństwa.

 

Polska jest również „dawcą” bezpieczeństwa, a nie tylko jego „biorcą”. W ramach inicjatywy wzmacniania wschodniej flanki NATO Polska jest jedynym państwem, które zarówno przyjmuje batalionową grupę bojową na swoim terytorium, ale także wspomaga pododdziały NATO tworzone w Rumunii.

 

Polska zadeklarowała wydzielenie pododdziału do sił Dostosowanej Wysuniętej Obecności NATO  ̶  tFP (ang. tailored Forward Presence), które będą rotacyjnie stacjonowały w Rumunii. Plany Sojuszu w tym zakresie przewidują wykorzystanie potencjału wielonarodowej brygady, tworzonej na bazie brygady rumuńskiej oraz kwatery Wielonarodowej Dywizji Południowy-Wschód.